میگویند هنر صدای بدون کلمات است و من صدایم را به دستانم میدهم تا برایت آواز بخوانند!
اولین نوشته من برای بیان احساساتی که نمیتوانم به زبان بیاورم،گاهی در سرم جنگی چندین ساله است که قربانیش خودم هستم،جدالی بین عقل و عشق که یک کشته دارد،کشته ای که پلیسی پیگیر آن نیست و هیجان در آن معنایی ندارد،میخواهم از کودکی خود بگویم اما ترجیح میدهم چیزی جز چندتا ذغال کشیده شده بر یک صفحه سفید نگویم،برای دیگران ذغال و صفحه معنای خاصی ندارد اما برای من تمام زندگی از یک ذغال شروع میشود.
با من باشید تا قدرت یک ذغال را ببینیم چونکه چیزی برای گفتن نیست...به هنرکده خوش آمدید.
